|
Sõnaraamatust •
Lisamaterjalid •
@tagasiside •
|
Leitud 1 artikkel
lupa K L P M Lu J-Tsv., g luvaa L Lu J luv̆vaa M luva J
1. luba | vn разрешение, позволение
Lu tšen .. uhsõõsõõ kokutaʙ, se tšüzüb luppaa riχ́χ́ee kes .. uksele koputab, see palub (küsib) luba tuppa (tulla)
P tšüzüttii herrald lupaa küsiti mõisahärralt luba
J luppa võttõma luba küsima
M eb annõttu lup̆paa merelee mennä ei antud luba merele minna
Lu miε sain luvaa tulla tänne ma sain loa siia tulla
2. lubadus, tõotus | vn обещание, обет
L kunikaz antõ luvaa: kumpa võtab leütεä tämεä tüttäreᴅ, senelie annap puol riikkiε (muinasjutust:) kuningas andis lubaduse: kes leiab (võtab leida) tema tütred, sellele annab pool riiki
J tüttö anti ženihõllõ luvaa tüdruk andis peigmehele tõotuse (= lubas temaga abielluda)
K luvattii lupa anti tõotus
J luppaa väĺĺä tooma lubadusest v. tõotusest lahti ütlema, lubadust tagasi võtma
J õma luvaka omavoliliselt (oma loaga)