|
Sõnaraamatust •
Lisamaterjalid •
@tagasiside •
|
Leitud 1 artikkel
uittaa Lu Li (J), pr uitan Lu, imperf uitin Lu (noodaritva jää all) edasi ajada, edasi lükata | vn прогонять (норило подо льдом)
Lu ŕuuguu ajamin jäännalla, sitä kutsuttii uittamin (nooda)ridva (edasi)ajamine jää all, seda kutsuti {u.}
Lu miε õlin uittamaza ŕuukua ma olin talvepüügil (nooda)ritva edasi ajamas
Li a siz veel peenii avantoi leikattii, što se uittaa piti. ŕuuku jään nall pantii, siz aŋgookaa ain uitõttii sitä, võrkkoa tõmmõttii jään nalla aga siis (peale nooda laskeaugu) raiuti veel väikesi jääauke, (sest) et tuli ju (ritva) edasi ajada. (Nooda)ritv lükati jää alla, siis võrguhargiga aina aeti seda (ritva) edasi, võrku tõmmati jää all (edasi)
Lu ühel nootaa reijell üφs meez uitti ŕuukua, a tõizõll reijell tõin meez uitti, ku õltii talvi-nootall ühel noodareiel ajas üks mees ritva (jää all edasi), aga teisel reiel ajas teine mees, kui oldi talinoodal (talvisel noodapüügil)