зачарованный127 ‣страд. прич. прош. вр. Гзачаровать; ‣прич. → П(кр. ф. зачарован, зачарованна, зачарованно, зачарованны)nõiutud, lummatud, võlutud, kütkestatud, vaimustunud; зачарованный взглядvõlutud ~ vaimustunud pilk, мы слушали его как зачарованныеme kuulasime teda võlutult, зачарованное царствоnõiutud kuningriik
зачаровать172aГсов. → несов. зачаровыватького, чем, без доп. võluma ~ nõiduma, lummama, lummutama, kütkestama; скрипач зачаровал всех своей игройviiuldaja võlus kõiki oma mänguga, книга зачаровала егоraamat kütkestas teda