[EVS] Eesti-vene sõnaraamat

maha+jäänu s <+jäänu j'äänu jäänu[t -, jäänu[te j'äänu[id 6; +j'äänu j'äänu j'äänu[t -, j'äänu[te j'äänu[id 1>
1. kellest-millest tahapoole, kaugemale jäänu
отстающий <отстающего м>,
отстающая <отстающей ж>,
отставший <отставшего м>,
отставшая <отставшей ж>
jäime seisma ja ootasime mahajäänuid järele мы остановились и поджидали отстающих
teda peeti vanamoeliseks ja ajast mahajäänuks его считали старомодным и отставшим от времени
2. äraminekul lahkumispaika jäänu
оставшийся <оставшегося м> где,
оставшаяся <оставшейся ж> где
perroonile mahajäänud lehvitasid lahkujaile оставшиеся на перроне махали уезжающим ~ отъезжающим